18 Mayıs 2009

Beyin hücrelerim ölmüşler. Haberini verdiler. Saat sabahın beş kırkı. Uyandım. Alkolün üzerimdeki kaçınılmaz etkisi, dikiliyorum böyle münasebetsiz bir saatte. Sonra uyuyamıyorum.

Şu anda bulunduğum odada üç kişi daha uyuyor. Topik'i sayarsak dört... Seviyorum hepsini, olmasalar ne yapardım bilmiyorum.

Dışarıda kuşlar cıvıldaşıyor. Nasıl çıkıp dolaşasım var anlatamam. İşte, bayan olmanın dayanılmaz ağırlığı, dilediğin anda yürüyemiyorsun. Ne anladım ben bu işten?

Yine de, Meriç'in (çok seviyorum şu kızı) verdiği gazla çıkabilirim dışarı.

Evet, blog 10 dakikadır açık. Bir şey yazmadım. Dedim ya, beyin hücrelerim ölmüşler.

3 Comments:

Gorgi said...

Hmm, şu anda o saatte oturup bir şeyler okumak yerine internete girmediğim için pişman oldum.

Bufalo sürüleri kendilerini avlayan aslanlardan kaçarken, en zayıf ve güçsüz olanlar geride kalır ve aslanlara yem olurmuş. Bu sayede sürünün hep güçlü bireylerden oluşması garanti altına alınırmış. Beyin hücreleri için de aynısını söyleyebiliriz :D

Saat sabahın körü beş buçukta iti kopuğu bile uyuyordur aslında. Çıkıp çıkmadığını merak ediyorum.

Gizem said...

Kınadım seni.

ILGIN said...

Çıkmadım, kafamın yeterince iyi olmadığına karar vermiş olmalıyım.