5 Kasım 2009


Bir gün içinde üçüncü blog kaydım, hadi bakalım... Şu "beat"leri hep merak etmişimdir, incelemişimdir ucundan kıyısından. Sonunda fırsat buldum da şu Jack Kerouac'ın "On the Road"u okumaya başladım. Yüksek lisansta bayıldığım hocamın dediği gibi Walt Whitman'ın söylediklerini zamanlarına uyarlamışlar izlenimi veriyor gerçekten de adamların yazdıkları. Yalnız Kerouac amcanın kitapta söylediği bir takım şeyleri sizlerle paylşamdan edemeyeceğim:

"...because only people for me are the mad ones, the ones who are mad to live, mad to talk, mad to be saved, desirous of everything at the same time, the ones who never yawn or say a commonplace thing, but burn, burn, burn like fabulous yellow roman candles exploding like spiders across the stars and in the middle you see blue centerlight pop and everybody goes 'Awww!'"

"What is that feeling when you're driving away from people and they recede on the plain till you see their specks dispersing? -it's the too-huge world vaulting us, and it's good-by. But we lean forward to the next crazy venture beneath the skies."

"Bitterness, recriminations, advice, morality, sadness -everyting was behind him, and ahead of him was ragged and ecstatic joy of pure being."

Henüz kitabı bitimedim. İlerledikçe, paylaşacak şey çıkarsa tekrar yazarım.

Huzursuz insanların en sevdiği şey yollarda olmak değil midir?
Ayrıca; www.tureng.com =)

0 Comments: