10 Ocak 2010

Bir de dün kendimi forumdaki çocuk treninin altına attım. Çocuk düştü vagondan, en öndeki vagonda oturuyordu, hemen ana zımbırtının arkasındaki... İki vagon arasına düştü, ben de kendimi attım kurtarmak için kızı. Pançosu sıkıştı tekerleğin altına, kalkamadı kalkamadıkça panik oldu. Treni kullanan görevli de birazcık geri gitmeyi beceremedi. Bir kısım boğuşmadan sonra kurtardım pançoyu. Ağlamıyordu velet, ne zaman tavuk annesi gelip çığırdı o zaman ağlamaya başladı. Çocuk bakmak çok zor iş. Cidden bak.

1 Comment:

Gorgi said...

KAHRAMANIM! (Hayır, o çocuk ben ya da benim değildi)